متن کامل خبر :

یادداشتی از فاطمه حاجیان

اختصاصی خط سوم اخبار

‏شهر ما خانه ما... مدیران شهری از پدیده وندالیسم بشدت دل آشوب هستند و سخت نگرانی دارند و صد البته که دل آشوبی و نگرانی آنها بسیار هم درست و منطقی است اما چرا شهروندان و خاصه شهروندان کم آگاه تر از این نگرانی ها به دورند ؟ پاسخ این پرسش بسی ساده است زیرا شهروندان یا لااقل بخشی از شهروندان هنوز به این باور نرسیدند که هر آنچه در یک شهر وجود دارد و یا هر کار عمرانی که در شهر انجام میشود با پول و سرمایه آنها است یا لااقل بخش مهمی از ه‍زینه آنها را شهروندان پرداخت کردند این ضعف تا برطرف نشود « وندالیسم » جولان میدهد اصلا چرا وندالیسم که قومی اروپایی و متعلق به شانزده قرن پیش هستند ‏را مطرح کنیم و از مغولیسم شاهد مثال نیاوریم که آگاهی نسبت به آنها بیشتر است ؟ خاصه آنکه بشدت همانندند یعنی ویران کردند و خاکسترنشین ساختند جهانی را ....باری چه وندالها را مثال بزنیم و چه مغولها را فرقی نمی کند تخریب اموال عمومی یعنی اقدامی بشدت ضد انسانی ، ضد عمرانی و خسارت بار هر چند در دایره وندالیسم شهری فقط تخریب اموال نمی گنجد بلکه هر اقدامی که سد راه توسعه باشد وندالیسم معرفی میشود حتا خراب کردن فصای سبز ، آباد کردن حاشیه های شهری و بلاخره بی توجهی به آلودگی های بصری و تصویری ، همه و همه ضد توسعه و یا وندالیسم بشمار می آیند ‏بی گمان فرهنگ سازی و در سایه آن « بارور کردن » این باور که « شهر ما خانه ما » است و لاجرم هزینه عمران و شکوفایی شهر با شهروندان می باشد نقش موثری در مقابله با وندالیسم دارد هر چند امور مهم دیگری هم هستند که باید مورد توجه مدیریت شهری قرار بگیرند تا وندالیسم ریشه کن شود مثل اعتماد سازی ، شفاف سازی و مقابله با فساد ... باری تخریب اموال عمومی یا شکل گسترده تر آن که وندالیسم شهری تلقی میشود از جمله چالش های جدی مدیریت شهری در زمانه های گذشته و امروز ما است که باید مورد توجه قرار گرفته و با آن به شکل های گوناگون و بویژه فرهنگی مقابله کرد در غیر این صورت مدیریت شهری همواره با آن مواجه بوده و بخش مهمی از سرمایه مادی و انسانی خود را صرف محو آثار آن خواهد کرد