متن کامل خبر :

سید بهنام مهردل اختصاصی خط سوم اخبار

برای مادرانی که بذرهای توسعه را در دلِ سخت‌ترین خاک‌ها می‌کارند و با دستانِ معجزه‌گرِ مادرانه، جوانه‌های امید می‌پرورانند. شما مادرانی هستید که در آغوشِ خود، هم گهواره‌ی مهر را می‌جنبانید و هم کارگاهِ رویاهای اقتصادی را می‌گردانید؛ فرزندانتان نه از کتاب‌های درسی، که از تلاشِ روزانه‌ی شما درسِ جسارت و آفرینندگی می‌آموزند. "مادرانِ روستاهای آذربایجان شرقی"را ببینید که از دلِ زمین‌های سرد، با صنایع دستیِ "ورنی‌بافی"، نقوشِ اصیل را به فرش‌های جهانی بدل کرده‌اند و به دخترانشان آموخته‌اند که هر گره، دری است به سوی استقلال. "زنانِ کرمانشاهی" با احیای هنرِ "نقل‌بافی"، تارهای تاریخ را به ثروتِ امروز پیوند زده‌اند. "زنانِ کردِ سنندج" با احیای هنرِ کلاش‌بافی، نه تنها خانه‌ها را گرم کرده‌اند، که شعلۀ هویت را در دستانِ نسلِ بعد افروخته‌اند. این است قدرتِ شما: پرورشِ نسلی که کارآفرینی را چون ضربانِ قلب، زنده و ضروری می‌داند. ستون‌های ناپیدای اقتصادِ خانواده‌اید؛ هر سودِ حاصل از رنجِ شما، نه عدد، که بال‌های پروازِ رویاهای فرزندان است. "مادرانِ لرِ بروجرد" با پرورش‌دهی زعفران در دامنه‌های زاگرس، طلای سرخ را به نمادِ پایداری بدل کرده‌اند. "زنانِ ایلامی" با فرش‌های اصیلِ "پته‌بافی"، نقشِ محرومیت را پاک کردند و جانی تازه به اقتصادِ منطقه بخشیدند. "زنانِ سمنانی" در کویر، با تولیدِ عسلِ کوهیِ مرغوب، شهدِ مقاومت را به کامِ زندگی ریخته‌اند. در خانه‌های شما، آشپزخانه تنها جای پختن غذا نیست؛ کارگاهی است که در آن، "مشقت" با "خلاقیت" درهم می‌آمیزد و "نیاز" به "فرصت" بدل می‌شود—هر وعده‌ی نان، درسی است در مدیریتِ منابع و هر ظرفِ خالی، بومِ نقاشیِ ایده‌های نو. گواهِ پیروزی‌تان در گوشه‌گوشه‌ی این سرزمین می‌درخشد: "زهرا امیری" از خراسان جنوبی، با تبدیلِ گیاهانِ کویری به داروهای ارگانیک، صحرا را به داروخانه‌ی طبیعت بدل کرد. "فاطمه نوروزی" در هرمزگان، با راه‌اندازی نخستین تعاونیِ زنانِ صیّاد، امواجِ خلیج‌فارس را به منبعِ درآمدی پایدار تبدیل نمود. "نسرین یزدانی" در اصفهان، با احیای هنرِ "قلم‌زنیِ میناکاری"، آتشِ خلاقیت را در کوره‌های سنتی زنده نگه‌داشت. "معصومه فرهادی" از یزد با احیای هنرِ "زریدوزی"، طلایِ سنت را به سرمایه‌ی امروز بدل کرد. "زهرا محمدی" از اردبیل با ایجاد نخستین مجتمعِ تولیدِ لبنیاتِ ارگانیکِ محلی، ثابت کرد مادرِ کارآفرین، هم نگهبانِ اصالت است و هم پیشگامِ نوآوری. اینان ثابت کردند که مادرِ کارآفرین، نه قربانیِ محدودیت‌ها، که اسطوره‌ای است که با سبدی از عشق و اراده، کوه‌ها را جابه‌جا می‌کند. پس درود بر شما، بانوانِ بافنده‌ی تاروپودِ توسعه! شما جویبارهایی‌اید که از کوهستان‌های سختِ محرومیت سرچشمه می‌گیرید و دشت‌های اقتصادِ ایران را سیراب می‌کنید. همان‌گونه که "مادرانِ مازندرانی" با نوآوری در پرورشِ ماهیانِ زینتی، سنت‌های آبزی‌پروری را به ثروتی مدرن بدل کردند، یا "زنانِ مرزیِ سیستان" با صنایع دستیِ "سفالِ قلعه‌نو"، خاکِ بی‌رنگ را به هنری جهانی تبدیل ساختند یا "مادرانِ خوزستانی" با احیای صنایعِ حصیربافی از نی‌های هورالعظیم، توفان‌های اقتصادی را مهار کردند. شما پل‌های پیوندِ سنت و نوآوری‌اید؛ همان‌گونه که "مادرانِ بلوچ" با سوزندوزی‌های اسطوره‌ای، جهانیان را حیرت‌زده می‌کنند، "دانشمندانِ زنِ پارک‌های فناوری" در تهران، مرزهای دانش را جابه‌جا می‌سازند. هر قدمِ شما، دوختنِ مِهری است بر پیمانی نانوشته: که توسعه، زاده‌ی خانه‌ی مادری است که هم‌زمان گهواره می‌سازد و خشت‌های اقتصاد را می‌نهد. شما نه در حاشیه، که در کانونِ چرخشِ تاریخ‌اید؛ از آغوشِ گرم‌تان تا قله‌های پیشرفت، تنها یک گام فاصله است: گامی به نام اراده.